Can't help falling inlove with you (Chapter 24)

CHAPTER 24

(Kanina pa balik-balik at paikot-ikot si Sam ngunit hindi nya makita si Devon. Ayaw nya namang magtanong sa mga staff baka masabi pa ng mga ito na nagiging paranoid na sya. Tiningnan na nya halos lahat ng lugar na pinuntahan nila kaninang umaga but hindi pa rin nya ito nakikita. Gusto nyang tawagan si Enrique pero pinigil nya ang sarili dahil takot syang malaman na magkasama ang mga ito. Hindi rin nya pwedeng tawagan si Aaron baka galit na naman nito ang mapala nya. He wanted to call Tricia but he doesn't have her number kaya naman ang pinsan na si Robi ang tinawagan nya. Makailang beses na nagring ang phone nito bago may sumagot. Halata na nyang inaantok pa ito at nagising lang dahil sa tawag nya)

ROBI: Samuel, ano na naman ba? Bihira ka naman oh..ginising mo ako.

SAM: I need Tricia's number.

ROBI: Nasira ang phone ni Tricia...Bakit ba number nya hinihingi mo? Tinakasan ka ba ni Devon dyan? (narinig nyang nanunukso ang boses nito. Kahit kailan talaga malakas ang pang-amoy ni Robi)

SAM: Hindi ha!! (depensa nya sa sarili)

May ipapagawa lang ako sa kanya about tomorrow's rehearsal.

ROBI: Bakit si Tricia ang gusto mo makausap? You can call Aaron, Enrique or Jasmine.

SAM: Alam mo namang may cold war kami ni Aaron, ayaw ko rin disturbohin si Enrique kasi may project syang tinatapos, si Jasmine naman ay kasama ang ate nya, ayaw kong makasira nang kanilang bonding.

ROBI: Kailan pa nahuling magpass ng project si Enrique? Sya kaya ang kilala kong mapagkakatiwalaan pagdating sa mga projects. Lagi yata yung earlier on the deadline mag submit?

SAM: Ewan ko nga sayo!!! (he cancelled the call dahil alam nya na umandar na naman ang pagiging shipper ni Robi. Si Robi naman sa kanyang kwarto ay)

ROBI'S POV: Hay naku Sam!! Halatang-halata ka na ayaw mo pang umamin ikaw din...(at tumatawang mag-isa si Robi sa kanyang kwarto)

BACK TO SAM!!!

SAM: Asan ka na ba Devon?? Kanina pa ako parang baliw sa kahahanap sayo...(nag-alala sya at the same time ay nangangamba. Nag-alala dahil paano kung mag give na nang tuluyan si Devon? Makakaya ba nyang tanggapin iyon na hindi sya nasasaktan? Nangangamba.dahil paano kung may masamang nangyari dito..hindi nya alam ang gagawin. He's confused kung ano ang dapat nyang gawin. He found himself walking at the seashore. He's been looking for Devon for almost an hour pero hindi pa rin nya ito makita. Lakad lang sya nang lakad until he saw a familiar figure sitting nearby the stone. He saw her overlooking somewhere. He ran towards her and hugged her tight. She doesn't know how to react when he hugged her tight as if he doesn't want her to escape from him. She couldn't utter a word but just let him hug her)

SAM: Alam mo bang pinag-alala mo ako nang husto? (she saw him with teary eyes.Namamalikmata lang ba sya? She haven’t seen Sam as serious, sincere and worried like this  )

DEVON: I just want to take a walk.

SAM: Bakit ba hindi mo ako ginising? I can go with you..tiningnan mo naman it’s 2 a.m at wala na masyadong tao.

DEVON: Sorry…I didn’t mean to make you worry…

(Sam holds her hands kiss them. Inakbayn sya nito at isinandal sya sa dibdib. Hind alam ni Devon kung ilang oras sila nanatili sa ganung posisyon. Namalayan nalang nya nang magsalita ulit si Sam)

SAM: Devz, itigil na natin ito…

(habang nagsisimulang magsalita si Sam ay parang ang sakit ng kanyang damdamin. Ito na ang perfect time na pinakahihintay nya, he needs to talk and convince her to cancel his Mom’s plan. Hindi na nya kayang may maraming tao ang nasasaktan especially he and Devon. He knows sa simula palang utang na loob lang ang pinapahalagahan ng dalaga that’s why hindi nito magawang tumanggi sa kagustuhan ng kanyang ina, pangalawa ang friendship nila Aaron at Enrique ay naapektuhan na, he couldn’t afford to lose his friends dahil lang sa babae at pangatlo ay ang sa kanila ni Jasmine. Though they’re not formally couple but sinasaktan na rin nya ito. Only Devon’s decision can clear things out at kakausapan na nya ito ng masinsinan para matigil na ang lahat. Nang marinig naman ni Devon ang sinabi ni Sam ay sobrang sakit ang kanyang naramdaman. Pumayag siyang sumama dito kahit alam na nya ang katotohanan kung bakit ito naging friendly sa kanya. She just wanted to make him feel happy kasi birthday na rin nito bukas at at the same nagiguilty na sya sa nangyari kay Sam at kay Aaron pati na rin sa nakikita nyang damdamin ni Jasmine. Masakit man pero dapat nyang tanggapin na Sam doesn’t have any special feelings for her. Alam na nya ang gusting sabihin nito, alam nyang kukumbinsihin sya nito na magback out kaya sya dinala sa resort. Giving herself to him is the only thing she can give for causing him much pain and most of all because she’s inlove with him. She didn’t intend to fall for him but kusa nalang nangyari ang lahat nang di nya namamalayan. Though they keep on fighting and yelling at each other, may mga times naman kasi na he’s really kind and worried about her at nararamdaman nya na wlang pagpapanggap kung ano man ang namagitan sa kanila.Nakikinig lang sya sa sasabihin ni Sam)

SAM: Devz, we’ve been through a lot of fighting nang dahil sa kagustuhan ni Mommy. Siguro kung sa ibang pagkakataon at sitwasyon tayo nagkakilala ay…

(hindi matuloy ni Sam ang sasabihin dahil parang hindi na nya kaya…he’s been silent for a couple of minutes kaya nagsalita si Devon)

DEVON: Ay ano…(hinintay nyang magsabi man lang si Sam na he cares for her a little but to her dismay he didn’t say so)

SAM: Siguro we could be good friends…(yun ang sinabi nya sa halip na magkakagusto sya nito or shall he say he likes her)

DEVON: So anong gusto mong mangyari? (hindi makapaniwa si Sam sa sagot ni Devon para bang sa mga oras na yun ay papayag na ito sa kagustuhan nya)

SAM: Please cancel my Mom’s plan (hindi makapaniwala si Sam na nasabi nya ito kay Devon. Hindi nagsalita si Devon at pinagmasdan nya ang reaction nito. Few minutes had passed when she talked to him without looking and asked)

DEVON: Yun ba tlaga ang gusto mo?

(Silent for a moment before Sam finally answered in a soft and small voice but that was enough for her to hear)

SAM: Yes…(Para namang nadurog ang puso ni Sam when he uttered the word. He looked at her but she didn’t look at him. Hindi nya mabasa ang iniisip nito, katahimikan ang namayani sa pagitan nilang dalawa. Hindi alam ni Sam kung ilang minutes sila nanatiling nakaupo at walang imikan. Finally Devon breaks the silent, give him a smile and said)

DEVON: Balik na tayo sa loob, we need to leave early tomorrow kasi we need to prepare for your birthday. (Hindi makapagsalita si Sam. Hindi nya alam kung ano ang tumatakbo sa utak ni Devon. When she grabbed his hands and hold it tight nararamdaman nyang may nais itong iparating sa kanya. When they entered the room, she leans on his shoulder. He hugged her tight dahil pakiramdam ni Sam ay tuluyan na itong mawawala sa kanya kahit pa nakikita nyang nagsmile ito kanina. Alam nyang sa likod ng mga ngiti nito ay may nakatagong masakit na damdamin. Ang hindi alam ni Sam is…Devon’s tears are running on her face habang yakap nya ito)