CHAPTER 25
(Kathryn went to her new found friend’s house Julia.Namangha siya sa nakitang kagandahan ng paligid. She sat in the couch dahil nagpunta si Julia sa ketchin to get some drinks. Inabala niya ang sarili sa pagbuklat ng mga magazine at nakarinig siya ng footsteps. Nang lumingon siya ay nakita niya ang isang lalaki at nagsmile ito sa kanya bago lumabas ng bahay. Nang makabalik si Julia ay may dala na itong juice at cookies)
JULIA: Pasensiya na medyo natagalan ako…
KATHRYN: Ok lang… nandito ba ang Mom mo?
JULIA: I guess she’s not here kasama na naman siguro niya ang mga sosyalera niyang friends…
(Nagulat sila ng biglang may nagsalita at pareho silang napalingon ni Julia)
Oh ate!! Andito ka pala… Kath, meet my sister Rhuvy and ate si Kathryn, kaibigan ko…
(Tumango lang si Rhuvy at iniwan na sila)
JULIA: Pagpasensiyahan mo na si Ate, ganoon talaga yun…
KATHRYN: Ok lang…
(Si Devon naman ay nakipagkita kay Kyra dahil tinawagan siya ng huli. Una siyang dumating sa restaurant at pagkalipas ng ilang minuto ay dumating na rin ang kaibigan. Kitang-kita ni Devon na blooming si Kyra at ang lapad ng ngiti nito. Pagkaupo palang ni Kyra ay agad nitong inilapit ang kamay sa kanya)
KYRA: Look!!
(Nakita ni Devon ang suot nitong singsing)
My God Devzz!! Jaco proposed to me last night….
(Nakita niya na masayang-masaya ang kaibigan at nagpatuloy ito sa pagsasalita)
I said yes!! And we’re getting married soon!!!
(Napansin ni Kyra na malungkot si Devon)
Hindi ka ba masaya para sa akin??
DEVON: I’m happy for you Ky…(she smiled)
KYRA: Devz may problema ba??
DEVON: Wala…iniisip ko lang na masyado yatang mabilis ang mga pangyayari sa inyo ni Jaco… (pagsisinungaling niya)
KYRA: Asus! Ikaw naman!! sa inyo din kaya ni Sam…. Don’t worry, Jaco is a good guy…
(Ngumiti nalang siya, ayaw niyang sirain ang kasiyahan ni Kyra. Pagkalipas ng ilang minuto ay dumating naman si Jaco)
JACO: Sorry to interrupt sa chitchat niyong magbff…wala kasi akong magawa and I miss every single minute na hindi ko nakikita itong magiging wife ko…
(Humalik si Jaco sa pisngi ni Kyra at kitang-kita ni Devon that the two are really inlove with each other)
KYRA: Ano ka ba?!! andito si Devz…(siniko nito si Jaco)
JACO: Opps!! Wait, tawagan ko kaya si Samuel at papuntahin siya dito…
(Akmang kukunin nito ang phone ngunit pinigil niya)
DEVON: Huwag!!!
(Parehong nagulat sina Jaco at Kyra kaya nagpatuloy siya sa pagsasalita)
Nagkatampuhan kasi kami….
JACO: Umandar na naman siguro ang pagiging seloso noon.
(Hindi nalang nagsalita si Devon. Pagkatapos nilang magkita nina Kyra ay nagpaalam na siya sa mga ito. She needs somebody to talk to and the only person na naisip niya ay si Enrique dahil ito lang ang may alam sa totoong sitwasyon nila ni Sam. She called his phone at hindi nito sinasagot ang tawag niya kaya naisipan nalang niya na umuwi ng bahay. Pagkarating niya ay tahimik ang paligid, umalis ang lahat ng tao. She feels lonely. Her phone vibrated and he saw Enrique’s calling. She answered the call and)
ENRIQUE: Sorry… I wasn’t able to take your call earlier…
DEVON: Quen… I need to talk to you…
ENRIQUE: I’ll call you again later nasa Cebu kasi ako ngayon and I’m having a client meeting…
DEVON: Sige…
(She pressed the end button and laid on her bed. Samantalang si Sam naman ay nasa kanyang apartment lang nanonood ng tv. Nagulat pa siya ng biglang bumukas ang pinto at iluwa si Kazel)
SAM: You’re here?!!!
KAZEL: This is for you!!!
(Sinampal siya nito)
SAM: What’s wrong with you?!!!
KAZEL: Ako dapat magtanong nun!!! Bakit andito ka lang at nagmumukmok?!!
SAM: The hell you care!!!
KAZEL: You coward!!! Why don’t you go out and get her back!!
SAM: I don’t know what you’re talking…
KAZEL: Stop pretending will you?!! Akala ko pa naman you’re brave enough para ipaglaban ang babaeng mahal mo, but I was wrong…
(Nanahimik si Sam at nagpatuloy sa pagsasalita si Kazel)
Kapag ganyan ka ng ganyan hindi malayong mahulog si Devon kay Enrique…
(At iniwan siya ni Kazel)
(It’s night! Hindi pa rin bumabalik sa bahay si Kathryn at ang kanyang Inay. Lumabas siya ng bahay at nakita niya na kadarating lang ng kanyang Tito Ricardo.)
DEVON: Magandang gabi po… Si Inay, nasaan?
RICARDO: Matatagalan pa daw siya kasi nakikipagbirthday pa…
DEVON: Ganoon po ba??
RICARDO: Ang kapatid mo??
DEVON: Wala pa rin po…
RICARDO: Ang kapatid mo talagang yun…
(Nakita ni Devon na biglang hinawakan ni Ricardo ang ulo nito)
DEVON: May problema po ba??
RICARDO: Biglang sumakit ang ulo ko….
(Nakita ni Devon na naghihirap ang lalaki kaya lumapit siya dito)
DEVON: Ok lang po ba kayo??
(Hindi na ito sumagot dahil hawak lang ito ng hawak sa ulo.)
Mas mabuti po sigurong magpahinga muna kayo…
(Inalalayan niya ito hanggang makarating sila sa kwarto. Biglang nagulat si Devon ng itulak siya ni Ricardo at agad nitong isinara ang pinto)
DEVON: Ano pong?? Akala ko…(kinabahan na siya)
RICARDO: Hindi naman talaga masakit ang ulo ko…
(Dahan-dahang lumapit ang lalaki sa kanya at siya naman ay napaatras)
DEVON: Huwag po kayong lumapit…
(Pero nahawakan na nito ang kanyang magkabilang braso)
RICARDO: Napakaganda mo… kahit pa may asawa ka na preskong-presko ka pa rin…(nagsitayuan ang balhibo ni Devon sa sinabi ng lalaki)
DEVON: Bitiwan niyo po ako…maawa po kayo sa akin…
(Nagsimula na siyang umiyak)
RICARDO: Huwag kang mag-alala..atin-atin lang ito.. hinding-hindi ito malalaman ng Inay mo at ng iyong asawa…
(Dinuraan niya si Ricardo at napahilamos ito sa mukha at iyon ang hinintay na pagkakataon ni Devon, nabitiwan siya nito at agad siyang tumakbo sa pinto. Pero mabilis si Ricardo at nahawakan siya nito)
RICARDO: Wala ka ng kawala sa akin Devon…
(Hinawakan nito ang kanyang magkabilang balikat at sinimulan halikan ang kanyang leeg. Nagpupumiglas siya ngunit malakas ang lalaki. Naihiga siya nito sa kama at panay ang kanyang iyak at pagmamakaawa)
DEVON: Maawa na po kayo sa akin…. Parang awa niyo na po…
(She felt that her shirt was torn. Panay pa rin ang pagpupumiglas niya hanggang napatid niya si Ricardo ng malakas at napalayo ng kunti sa kanya ang lalaki. Agad niyang nahawakan ang lampshade at pinalo niya ang ulo ni Ricardo. Pinalo niya ito ng pinalo hanggang nakita niya ang maraming dugo. Nanginginig siya sa takot at panay ang kanyang iyak. Napasandal siya at nakita niyang puno ng dugo ang kanyang kamay)
(Bukas ang gate kaya naman pumasok si Sam sa loob ng bahay. Tahimik ang paligid kaya naman napagdesisyunan niyang lumabas nalang. Ngunit nakarinig siya ng hikbi, hinanap niya kung saan iyon nanggaling hanggang nakarating siya sa isang kwarto;master’s bedroom. Nagulat siya pagkakita kay Devon na nakasandal, iyak ng iyak at puno ng dugo ang damit at kamay nito)
SAM: Anong nangyari???... (may pag-alala niyang tanong)
DEVON: I kille him Sam…I killed him… (Umiyak ito at yumakap sa kanya)
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento