CHAPTER 16
(And how could she be so weak? Why did she ran away ng makita nya ang eksena between Sam and Rhuvy? Nagseselos ba siya? Bago pa man tuluyang makalayo si Devon sa Wired Bar ay hinabol siya ni Sam. Nahawakan nito ang kanyang braso ng papasok na siya sa loob ng taxi.)
SAM: We need to talk…
(He seriously looked at her at wala siyang nagawa ng hilahin siya nito. She didn’t answer and he continued talking.)
About what you had just seen, forget it!
DEVON: Nabigla lang ako sa nakita ko…(yumuko siya habang nagsasalita)
SAM: Devz? (hinawakan ni Sam ang kanyang magkabilang balikat) I’m sorry…
(She felt his sincerity and he continued speaking) I think, it’s better na lumayo muna tayo sa isat-isa. (nagulat siya sa sinabi ni Sam)
DEVON: Si Rhuvy ba? may feelings ka pa rin sa kanya? (She’s hurt but she needs to be strong)
SAM: This has nothing to do with Rhuvy. Nang makita ko ang reaction mo kanina, I feel scared… I’m scared na baka masaktan lang kita sa huli. I don’t want you to fall for me…
(She’s shocked!! And maski siya ay natanong ang sarili kung nahuhulog na ba siya kay Sam)
DEVON: Sam??
SAM: Kakausapin ko si Grandpa, for the meantime sa mansion ka muna.
DEVON: Hindi mo na kailangang kausapin pa ang Lolo mo… kay Inay nalang muna ako.
(Kung gusto ni Sam na lumayo siya dito mas mabuti pang sa sariling ina muna siya kesa sa bahay ng Lolo nito. Nakita niyang nagdalawang isip si Sam pero pagkalipas ng ilang segundo ay tumango ito)
SAM: I’ll send you there tomorrow.
(Hinawakan nito ang kanyang mukha at maya-maya pa ay ang kanyang kamay)
Let’s go inside…
DEVON: Pero?...
SAM: You look very pretty tonight…
(At nagblushed siya sa pagcompliment ni Sam. Hinila na siya nito papasok sa loob ng Bar ngunit di siya gumalaw)
DEVON: Gusto ko nang umuwi at magpahinga…
(Sam looked at her and then)
SAM: Kung ayaw mo talagang bumalik sa loob. Sasamahan nalang kita…
DEVON: Pero?...
SAM: Wala ng pero-pero, ok?
(Hinawakan na nito ang kanyang kamay at hinila siya papunta kung saan nakapark ang motorcycle nito.)
Hop in! I’m gonna take you somewhere!
(Nagulat si Devon ng makarating sila sa University.)
DEVON: Anong ginagawa natin dito?
SAM: Basta…
(Hinila na siya nito hanggang makarating sila sa rooftop.)
DEVON: Ano bang gagawin natin dito?
SAM: Look at below!!
(Tumingin si Devon sa ibaba at nakita niya ang ibat-ibang lights)
DEVON: Wala naman akong nakikita except sa mga ilaw.
SAM: Tama! Those lights nagbibigay liwanag sila sa madilim na kapaligiran parang ikaw…
DEVON: Ha?...
SAM: Those lights ay parang ikaw… you light up my life.
(And she saw the sincerity in his eyes)
DEVON: Sam?...
SAM: I don’t want you to fall for me dahil natatakot akong masaktan lang kita pero mas ayaw kong ma fall ka kay Enrique dahil paniguradong masasaktan ako.
DEVON: Sam…
SAM: I’m selfish… I don’t know what’s happening to me…
(She saw na naguguluhan ito at iwan ba kung saan siya humanap ng lakas ng loob para hawakan ang mukha ni Sam)
DEVON: “Am I going to break the rules or not?” yan palagi ang tinatanong ko sa aking sarili.
(Hinawakan ni Sam ang kanyang kamay na nakahawak sa mukha nito)
SAM: You won’t gonna break, will you?
DEVON: I already broke some rules ng pakialaman ko ang mga ginagawa mo at ng sabihin ko sayo na may tiwala ako kay Enrique.
SAM: Yeah…so…
DEVON: Don’t worry, I won’t break your number one rule….
(At nasaktan si Sam sa sinabi ni Devon. Nanatili silang walang imikan sa rooftop. Devon felt cold dahil lumakas ang hangin. Naramdaman nalang niya na nilagay ni Sam sa kanyang balikat ang jacket nito)
SAM: Put it on!
(Hindi siya makagalaw kaya naman si Sam na mismo ang nagsuot nito sa kanya. His face is just few inch away from her. Sam can’t help but stare at Devon. This woman caused him sleepless nights for the past few days. Hinawakan niya ang mukha ni Devon. His face slowly moves towards hers. She knows he’s going to kiss her pero bago pa man tuluyang dumampi ang labi nito sa kanya ay biglang bumuhos ang malakas na ulan. Agad siyang hinila ni Sam patakbo at sumilong sila. Hawak pa rin nito ang kanyang kamay at nagulat pa siya ng haplusin nito ang kanyang buhok)
SAM: Mabuti nalang nakatakbo tayo agad at di ka masyadong nabasa.
DEVON: Why?? (napayuko siya habang nagsasalita)
SAM: Why?? (alam niyang hindi siya nito naiintindihan)
DEVON: Why are you acting this way?? (nakayuko pa rin siya dahil ayaw niyang makita na may namumuong luha sa kanyang mga mata)
SAM: Devzz look at me… (Hindi siya kumibo at naramdaman nalang niya na inangat nito ang kanyang mukha. Narinig niyang napamura si Sam)
Shit!!!!
(at hindi na niya napigilan ang sarili,tuluyan na siyang napaiyak. Nagulat siya ng bigla siya nitong kabigin at yakapin)
I’m sorry…don’t cry please…
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento