CHAPTER 1
Dinala na ni Mrs. Concepcion si Devon sa kanilang bahay. Lubhang namangha angdalaga sa sobrang laki at gara nang paligid. Kaya di nya maiwasang maasiwa. Isang linggo palang buhat nang mailibing ang kanyang ina.Nalungkot sya nang maalala ang sinapit nito. Lumaki sya sa piling nang ina, nakita nya kung paano ito naghirap mabigyan lang sya nang mabuting kinabukasan. Saleslady ito sa umaga sa isang shoe shop at tumatanggap ito nang labada sa gabi. Nag-aaral sya sa isang public school sa kanilang lugar. Nakatira sila sa isang squatters area. Kinalakihan na nya ang maingay at masalimuot na paligid. Kahit hirap sa buhay Masaya silang mag-ina ngunit lahat nang kasiyahan ay may katumbas ding kalungkutan. Naratay ang kanyang ina dahil nagkaroon ito nang matinding karamdaman. Wala syang malapitan dahil ni minsan ay di nya nakilala ang kanyang ama. Sabi nang kanyang ina iniwan daw sila nito habang sya ay nasa sinapupunan pa lamang. Patay na rin daw pareho ang mga magulang nang kanyang ina. Dahil sa hindi nya matanggap ang sinapit nang ina napagpasyahan nyang magpakatiwakal. Tatalon na sana sya sa isang tulay nang may isang ginang ang pumigil sa kanya. Dito nya nakilala si Mrs. Concepcion; isang mayaman at mabait na ginang. Kinausap sya nito nang masinsinan at nasabi nya ang dahilan sa plano nyang pagpapatiwakal. Inalok sya nito nang tulong at sumama ito sa kanilang bahay. Sa di inaasahang pagkakataon nakilala nito ang kanyang ina. Namasukan pala dati ang kanyang ina bilang katulong sa mga magulang ni Mrs. Concepcion. Kahit magkaiba nang mundong kinalakihan naging matalik na magkaibigan ang dalawa. Subalit hindi na nagkita ang dalawa nang lumayo ang kanyang ina. Ginawa ni Mrs. Concepcion ang lahat para matulungan silang mag-ina pero huli na ang lahat. Binawian nang buhay ang kanyang ina. Sinagot ni Mrs. Concepcion lahat nang bayarin sa hospital, pagpapalibing nang kanyang ina at binayaran din nito ang ilan pa nilang mga utang. Dahil walang kamag anak na pwedeng malapitan sumang-ayon sya sa mungkahi na manirahan sa bahay nito at papag-aralin pa sya. Ngunit ang lahat ay may kapalit din. Gusto nang ginang na sya ang mapangasawa nang nag-iisa nitong anak. Kapag hindi nakapag-asawa ang anak nito bago ito mag 21, sya ang magpapakasal dito pero kung ayaw rin daw naman nya ay hindi mamimilit ang ginang. Dahil sa utang na loob pumayag sya sa kagustuhan nito. Bumalik ang kanyang alaala nang basagin ni Mrs. Concepcion ang katahimikan.
MRS. CONCEPCION: Are you alright iha? Kanina ka pa walang imik dyan.
DEVON: Nag-aalala lang po ako. Magugustuhan po kya ako ng anak nyo?
MRS. CONCEPCION: Ano ka ba naman iha mabait yong si Sam.
DEVON: Baka kasi...
MRS. CONCEPCION: Wag kang mag-isip ng ganyan kinausap ko na sya. Tsaka na pa enrol na pala kita sa school. Doon ka rin papasok sa school ni Sam. Pareho oras ng class nyo para sabay na kayong pumuntang school.
DEVON: Kayo pong bahala. Hindi ko alam kung paano ko masusuklian ang kabutihan nyo.
MRS. CONCEPCION: Iha bestfriend ko ang mama mo kya ko ito ginagawa. Malaki ang utang na loob ko sa kanya kulang pa nga itong ginagawa ko para sayo.
DEVON: Maraming salamat po talaga.
MRS. CONCEPCION: Wag mo na ngang isipin ang aking kabaitan baka mamaya nyan maisipan ko pang kumandidato sa eleksyon.
DEVON: Kayo po talaga.(sabay smile)
MRS CONCEPCION: Ayan ngumiti ka na rin. Basta wag mo isipin iba ka dito.Para na rin kitang anak kya feel free to tell me kung ano man ang problema.Ok? (Sabay hug)
DEVON: Nag-aalala lang po ako. Magugustuhan po kya ako ng anak nyo?
MRS. CONCEPCION: Ano ka ba naman iha mabait yong si Sam.
DEVON: Baka kasi...
MRS. CONCEPCION: Wag kang mag-isip ng ganyan kinausap ko na sya. Tsaka na pa enrol na pala kita sa school. Doon ka rin papasok sa school ni Sam. Pareho oras ng class nyo para sabay na kayong pumuntang school.
DEVON: Kayo pong bahala. Hindi ko alam kung paano ko masusuklian ang kabutihan nyo.
MRS. CONCEPCION: Iha bestfriend ko ang mama mo kya ko ito ginagawa. Malaki ang utang na loob ko sa kanya kulang pa nga itong ginagawa ko para sayo.
DEVON: Maraming salamat po talaga.
MRS. CONCEPCION: Wag mo na ngang isipin ang aking kabaitan baka mamaya nyan maisipan ko pang kumandidato sa eleksyon.
DEVON: Kayo po talaga.(sabay smile)
MRS CONCEPCION: Ayan ngumiti ka na rin. Basta wag mo isipin iba ka dito.Para na rin kitang anak kya feel free to tell me kung ano man ang problema.Ok? (Sabay hug)
Bigla may narinig silang ingay ng sasakyan.Dumating na si SAM. Pumasok ito sa loob ng bahay at mukhang di maipinta ang mukha.
SAM: Hi Mom (sabay kiss sa cheeks)
MRS. CONCEPCION: Bakit ngayon ka lang? Kanina ka pa namin hinihintay. Teka nga may problema ba?
SAM: Wala po. (halos walang buhay nitong sagot)
MRS. CONCEPCION: Anyway, iho ito na pala si Devon... Iha si Sam.
DEVON: Hi (sabay abot nang kamay)
SAM: Hello (kinuha naman nya ang kamay ni Devon para magka hand shake sila pero pra wala itong ka buhay-buhay)
MRS. CONCEPCION: Umayos ka nga Sam kanina ko pa napapansin na wala ka sa mood.
SAM: I'm ok Mom. I just need to have some rest. Would u mind if I'll go to my room now. I'll just talk to you later. (hindi na nito hinintay na makapagsalita ang kanyang ina at tuluyan na itong pumunta sa kanyang kwarto)
MRS. CONCEPCION: Pasensya ka na iha. Ewan ko ba sa batang yon. Kakausapin ko sya mamaya.
DEVON: Wag na po ok lang yon. Baka pagod lang sya.
MRS. CONCEPCION:Kakausapin ko pa rin sya mamaya. Pumunta nalang tayo sa kwarto mo, tutulungan kitang mag-ayos ng gamit tapos punta tayo nang mall pagkatapos.
DEVON: Wag na po. Nakakahiya na sa inyo.
MRS. CONCEPCION: Wag ka nang kumuntra magtatampo ako nyan.
DEVON: Kayo na nga pong bahala.
Samantalang sa room ni Sam. He's talking on the phone with his bestfriend Enrique.
SAM: Kayo nalang ang pumunta sa practice wala ako sa mood ngayon.
ENRIQUE: May dalaw ka ba? Para kang babae kung magsalita (tumatawa ito sa kabilang linya)
SAM: Wag ka ngang mang inis Enrique malilintikan ka sa akin bukas.
ENRIQUE: Sige na sasabihan ko nalang kina Aaron na badtrip ka. Teka nga bakit ka ba badtrip dyan?
SAM: Dumating na sya.(mahina nitong tugon pero narinig pa rin ni Enrique)
ENRIQUE: Sinong dumating?
SAM: Gago! nagtanong ka pa? Para namang hindi ko nakwento sa inyo ang kabaliwan ng Mommy ko.
ENRIQUE: You mean? Dumating na ang fiancee mo! Wow! Maganda ba pare? Sasabihin ko nalang kay Aaron na punta kami sa inyo para ma meet namin sya. Exciting to.
SAM: Haha! Hindi ka nakakatawa.
ENRIQUE: Sige na pare. Bye na.
SAM: Teka!!!!!
(hindi na nagsalita si Sam kasi nawala na si Enrique sa kabilang linya, bigla syang nag-isip sa itananong ni Enrique kung maganda ba si Devon.)
SAM: Hindi na masama (Tangi nyang nasabi)
(Dahil sobrang pag-iisip di namalayan ni Sam na nakatulog pala sya. Para syang nananaginip naririnig nya ang tawa ng dalawa nyang malalapit na kaibigan na sina Aaron at Enrique. Teka nga! Hindi sya nanaginip totong naririnig nya ang tawanan ng dalawa at tuluyan syang bumangon ng maalala ang biglaang pagbagsak ni Enrique ng phone kanina. Kilala nya ang kaibigan. Tinotoo nito ang sinabing sasabihin kay Arron na dumating na si Devon. Dali-dali syang bumangon para pumunta sa living room. Naririnig na nya ang usapan ng mga ito)
Aaron: Alam mo Devz bestfriends kaming tatlo kaya parang fiancee ka na rin namin. (hirit nito at tawa nang tawa, tipid namin ang ngiti ni Devon)
ENRIQUE: (napansin si Sam na nakikinig kaya siniko si Aaron)
AARON: Pare andyan kana pala hindi kana namin ginising kasi mukhang himbing ang pagkakatulog mo. (tawa pa rin ito nang tawa)
SAM: Hindi ka nakakatawa Aaron kaya tumigil ka.
AARON: Ha? Joke lang pare (tumayo ito tinapik si Sam at bumulong)
She's cute. Swerte mo. (hindi naman nakaligtas kay Devon and sinabi ni Aaron kaya napangiti sya pero nang makita nya na parang walang reaksyon si Sam ay bigla syang nainis dito)
SAM: Labas na tayo. Punta tayo kina Robi.
ENRIQUE: Anong gagawin natin sa kanila? Magbabasa nang libro?
AARON: Oo nga. Tsaka sabi nang Mommy mo bantayan namin si Devz kasi baka gabihin sya nang uwi.
DEVON: Ok lng lumakad na kayo. Andito naman sina Aling Doris.
AARON: Kwentuhan nalang tayo. Boring kasi kina Robi.
SAM: Aaron kung ayaw mo sumama dito ka na lang. Kami nalang ni Enrique ang pupunta doon.
ENRIQUE:Sama ka nalang baka magalit pa itong si Sam. (sabay ngiti at takbo palabas at lumakad na rin si Sam na walang sinabi ni isang kataga)
AARON: Paano ba yan next time nalang tayo magkwentuhan iniwan na ako nang dalawa. (sabay tayo at talikod)
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento